26 Eylül 2011 Pazartesi

Emre'nin okul anıları


Okulun ilk günü fotoğrafımızı Zeynepcim çekmişti.
22 Eylül Perşembe günü kuzucuk okulda yüzüstü düşmüş. Ön dişi kanamaya başlamış. Zeynepcimin bilmiş cimcimesi Melisa ve Emre'nin anaokuldan arkadaşı Aybike Emre'yi revire götürmüş. Hemşire buz koymuş, merhem sürmüş. Ağrısı geçmiş. Ama akşam dişinin sallandığını farkedince panikledim. Cumartesi sabahına diş doktorundan randevu aldım hemen.
23 Eylül Cuma akşamı, okul çıkışı kuzum halasına gittiğinde ateşi varmış. Okulda tenefüste terleyip, sınıfa girdiklerinde de klima açılınca kuzum üşütmüş sanırım. Oğlumu görmek için halaya giden babaannesi, merdiven çıkmaktan yorulmuş. "Babaanne olmak çok zor" demiş Emre'ye. Emre'de "asıl Emre olmak çok zor, hem çok yorgunum, hem de başım çok ağırıyor" demiş :)
Cumartesi sabahı diş doktoruna gittik. Üst dişlerinin değişme vaktinin geldiğini, düştüğü için daha erken çıkacağını söyledi. İçimiz rahat etti. Günboyu Calpol'le ateşini düşürdüm. Akşam boğazım ağrıyor dedi. Allahtan Zeynepler bizdeydi. Sprey sıkmanın iyi geleceğini söyledi. Gerçektende ağrısı hafifledi. Ama Pazar sabahı ağrısı artınca, hafif ateşide olunca apar topar acile götürdüm. Kuzum muayene oldu. Doktor hafif kızarıklık olduğunu, Peditus vermemi söyledi. Eve dönene kadar ağrısıda geçti kuzunun :)
Bugün okulda yine düşmüş oğluşum :( Yine revire gitmiş. Kolu ve avucunun içi hafif sıyrılmış. Hemşire Baticon sürmüş. Akşam yatarken ağlamaya başladı, "okula gitmek istemiyorum" diye. Tenefüslerde bahçe çok kalabalık oluyormuş. Düşmemek için bahçeye çıkmak istemiyormuş. Oğlen yemeği yendiği uzun tenefüste babam okula gelsin, yanımda dursun diye ağlıyor. Babasının diğer arkadaşlarının babaları gibi işe gitmesi gerektiğini,  sınıfta oturduğunda benim için resim yapmasını söyledim. Sınıfta sıkılırsa bahçede koşmadan arkadaşlarıyla oynamasını tembihledim. Biraz sakinleşti. Birbirimize sarıldık, uyudu kuzum. Alışma sürecinde böyle durumlar yaşanması normal sanırım ama benim içim parçalanıyor. Çok uzun sürmez bu durum inşallah...

5 yorum:

  1. Oğlun aslında sakin galiba didem. okulda iyice bağımsızlar. özellikle erkek çocukları çok hareketli oluyor ve başlarına gelmiyen kalmıyor.ben de pelinle aynı okuldayım ya, teneffüslerde napıyor diye bakıyorum. 1. sınıfta çok koşuyordu.şimdi daha sakin...

    YanıtlaSil
  2. Kızınla aynı okulda olman ne kadar güzel Buket :) Bende oğlumu uzaktan izlemeyi çok isterdim. Oğlum genel olarak sakin. Zor alışıyor tenefüslerdeki koşturmaya. İnşallah Emre'de 2. sınıfta düşmeden oynayabilir :)

    YanıtlaSil
  3. didemcim, Babaannesiyle dialogu cok komik. çok bilmiş emre. çok aklı başında ve ayakları yere sağlam basıyor maşallah. çok temkinli, tedbirli... bak bizim ki akıllandı diyordum, bugün yine düşmüş, hem bu sefer dizi şişmiş, dirseğini de kanatmış. Ilkokul 1 cok zormus gerçekten, cok savunmasızlar cook. keske ozel okulda az ogrencıyle ve daha sakın bır ortamda okusalardı dıye dusunmuyor degılım..

    YanıtlaSil
  4. Ahh kıyamam ben bu mahsun yüzlü kuzuya.. çok çok geçmiş olsun Didemciğim...
    Sanırım o içinin parçalanması öyle pek geçecek ... İş için Amasra'ya gitmiştim, bugün annem aradı, kıyamıyorum böyle yollarda sana, keşke işi bırakıp geliversen dedi:) Biliyor olmayacağını ama bir ümit işte...

    YanıtlaSil
  5. Canım benim bunları okurken kendi kızlarımda yaşadıklarımız aklıma geldi hem kuzucuğa üzüldüm hem artık yavaş yavaş büyüdüğüne de sevindim. bunları yaşamadan olmuyor maalesef düşecek terlenecek hatta bitlenebilecek
    (gülme vallahi olabiliyor) ama hepsi geride kalacak. benim küçük kızım ilkokuldayken hergün bir zayiatla gelirdi anlatamam. düşmesi kafasını yarması hele de kaybettiği eşyaları saysam bitmez artık öyle bir durum oluşmuştu ki ne olsa sınıfta önce deryaya sorulurdu. Allah onları gözetir merak etme fazla sakındıkça da gelir seni bulur. resim karesi çok güzel o mutluluk yüzünüzden hiç eksilmesin olurmu güzel bir hafta sonu diliyorum sevgiler.

    YanıtlaSil