18 Mayıs 2011 Çarşamba

Dün akşam kuzumuza kavuştuk

Canım oğlum havaalanında şaşkın şaşkın bakınırken beni görünce, halasının elinden kurtularak koşarak kucağıma atladı, sonra babasının kucağına geçti ve ikimize birden sarılıp öptü defalarca. Bizde onu öptük tabii. Çok büyük sevinç yaşadık. Sanki aylarca oğlumu görmemişim gibi hasretlik çektim 1 hafta boyunca. Babasıyla da sürekli kuzumuz hakkında konuştuk. Emre'nin büyükleriyle vakit geçirmesi, bahçeli büyük bir evde koşturmasını istediğimiz için, (esas önemli olan) kendisininde gitmek için ısrar ettiği için gönderiyoruz her bahar. Ama yinede birbirimizi çok özlüyoruz. Emre dün sabah ağlayarak uyanmış. Rüyasında  beni görüyormuş. Yanında yatıyormuşum ve onu seviyormuşum. Gözünü açınca yanında yatanın halası olduğunu görünce ağlamaya başlamış. Annemi çok özledim, gidelim artık, sonra yine geliriz demiş kuzucum. Akşam geldiklerinde halası bunları anlatırken o da 6 gün çok fazla anne, bir daha gittiğimde 2 gün kalacağım diyordu. Heyecanlı bir şekilde birşeyler anlattı sürekli. Eve vardığımızda oyuncaklarını, yastıkları öptü sevincinden. Allah hiç bir çocuğu anne-babasından ayırmasın, anne-babayı da çocuğundan ayırmasın tabii ki :)

4 yorum:

  1. Didemcim, o kadar güzel ifade etmişsin ki duygularını, okurken içim burkuldu. Nasıl özlemiş sizi, evini. :)

    YanıtlaSil
  2. Kıyamam o zeytin gözlere... Çocuğum yok ama içimde hissettim o ayrılığı...
    Kimsecikler sevdiklerinden ayrılmasın....

    YanıtlaSil
  3. Duana amin diyorum canım. Özlem başka birşey. İnsana şikayet ettiği anları bile arattırıyor. Kıymet bildiriyor di mi !

    YanıtlaSil
  4. Gözünüz aydın.Bazen annanaesi babaannesi artık büyüdü biraz bize bırakın biz alalım yazlığa götürelim diyorlarda içim acıyor, biraz daha büyünce bakalım nasıl yollayacağız:)

    YanıtlaSil