Çalışan herkes gibi benim içinde haftasonu çok kıymetlidir. Haftasonu gelmesini sabırsızlıkla bekliyorum. Bütün planladığım herşeyi haftasonu gerçekleştirmek istiyorum. Ben Cumartesi günü çalışmayan şanslılardanım. Ama iki gün tatil yetmiyor. Akrabalarımla görüşmek, arkadaşlarımla görüşmek, kocam ve oğlumla vakit geçirmek, evimi derleyip toparlamak istiyorum. Ama bunların hepsine vaktim yetmiyor.
Ben sakin, ağırkanlı biriyim. Kalabalık yerlerde bulunmak, koşturmak beni çok yoruyor. Keyfim kaçıyor. Cumartesi sabahı 83 yaşındaki anneannemi ziyarete gittim. Beni her gördüğünde birdaha görüşemeyeceğimizi, hakkımı helal etmemi istiyor. Çok üzülüyorum. Onu daha sık görmek istiyorum ama olmuyor. Cumartesi hava çok güzeldi, Caddebostan parkına gidip, yürüyüş yapmak istedim. Emre'nin orada koşturmasını, kuzum parkta eğlenirken fotoğraflarını çekmek istedim ama anneannemi birkaç haftadır görmüyorum diye oraya gitmeyi tercih ettim. Aklım parkta kaldı. Pazar sabahı IKEA'ya kahvaltıya gittik. 9:30'ta oradaydık ve boş masa zor bulduk. Oradan çıktık, sinemaya gittik, Emre için çizgifilm izlemeye gittik. Ama kuzum beğenmediği için ortasında çıktık. Emre çok hareketliydi haftasonu. Sürekli zıplayıp-koşturup, biryandan da sürekli birşeyler anlatıyordu. Bizim konuşmamıza fırsat vermiyordu. Bu durumu da beni çok yoruyor. Arada bir "kuzucuğum, biraz konuşma ve sakin ol, yoruldun sende. Dinlen biraz" diyordum. Ama yorulmadım anne deyip, konuşmaya ve koşturmaya devam etti. Oyuncak almamız için o kadar acıklı baktıki yüzümüze, bizde dayanamayıp Optimum'a oyuncak almaya gittik. Oyuncak aldıktan sonra da evimize geri döndük. Emre hala çok konuşuyordu. Evde kendi kendine oyun oynamaya başladı. Ama kendini yerden yere atıyordu, sesler çıkarıyordu. Benim pilim bitti ve koltukta kitap okurken uyumuşum. 1 saate yakın uyuduktan sonra kalktım. Akşam yemeğini hazırladım. Yemekten sonra dağılan mutfağı topladım. Sonra Emre'yi yatırdım. 9'da yatmışsak kitap okuyorum kuzuma, 9'dan sonra yattıysak sohbet ediyoruz. Bende o uykuya dalana kadar yanında yatıyorum. Saat 10.00 gibi yanından mayışmış olarak kalkıyorum. Dün akşamda kuzumun yanından kalktıktan sonra, çok geç saatlerde olduğu için izleyemediğim Türkan dizisini, internetten izledik. Sonra da yarın Pazartesi diye homurdana homurdana uyudum.
Çalışmıyor olsam, haftaiçi kuzucuğum okuldayken ben anneannemi, teyzemleri ziyarete giderdim. Başka bir gün arkadaşlarımla görüşürdüm. Çaya misafir çağırırdım. Aşkımın kuzenleri ve halası da bizim eve çok yakın oturuyorlar. Onlar sürekli birbirlerine gidip-geliyorlar. Kahvaltı, ikindi keyfi yapıyorlar. Bende onlara katılırdım. Pazara giderdim, taze taze sebze-meyve seçerdim. Aldığım sebzeleri buzdolabında çürütmeden pişirirdim güzelce. Alışveriş merkezlerine tek başıma giderdim. Haftaiçi fazla kalabalık olmadığı için rahat rahat alışveriş yapardım. Evimde düzenlemeler yapardım. Elimden geldiğince dikiş dikerdim. Akşam üzeri kuzucuğum okuldan evimize dönerdi, bende onu karşılardım. Okulda olan biteni anlatırdı. Bende ona yemek hazırlardım. Çalışmayan anne olsaydım hayat daha kolay olurdu diye düşünüyorum. Ama şimdilik çalışmaya devam etmem gerekiyor...
Ben sakin, ağırkanlı biriyim. Kalabalık yerlerde bulunmak, koşturmak beni çok yoruyor. Keyfim kaçıyor. Cumartesi sabahı 83 yaşındaki anneannemi ziyarete gittim. Beni her gördüğünde birdaha görüşemeyeceğimizi, hakkımı helal etmemi istiyor. Çok üzülüyorum. Onu daha sık görmek istiyorum ama olmuyor. Cumartesi hava çok güzeldi, Caddebostan parkına gidip, yürüyüş yapmak istedim. Emre'nin orada koşturmasını, kuzum parkta eğlenirken fotoğraflarını çekmek istedim ama anneannemi birkaç haftadır görmüyorum diye oraya gitmeyi tercih ettim. Aklım parkta kaldı. Pazar sabahı IKEA'ya kahvaltıya gittik. 9:30'ta oradaydık ve boş masa zor bulduk. Oradan çıktık, sinemaya gittik, Emre için çizgifilm izlemeye gittik. Ama kuzum beğenmediği için ortasında çıktık. Emre çok hareketliydi haftasonu. Sürekli zıplayıp-koşturup, biryandan da sürekli birşeyler anlatıyordu. Bizim konuşmamıza fırsat vermiyordu. Bu durumu da beni çok yoruyor. Arada bir "kuzucuğum, biraz konuşma ve sakin ol, yoruldun sende. Dinlen biraz" diyordum. Ama yorulmadım anne deyip, konuşmaya ve koşturmaya devam etti. Oyuncak almamız için o kadar acıklı baktıki yüzümüze, bizde dayanamayıp Optimum'a oyuncak almaya gittik. Oyuncak aldıktan sonra da evimize geri döndük. Emre hala çok konuşuyordu. Evde kendi kendine oyun oynamaya başladı. Ama kendini yerden yere atıyordu, sesler çıkarıyordu. Benim pilim bitti ve koltukta kitap okurken uyumuşum. 1 saate yakın uyuduktan sonra kalktım. Akşam yemeğini hazırladım. Yemekten sonra dağılan mutfağı topladım. Sonra Emre'yi yatırdım. 9'da yatmışsak kitap okuyorum kuzuma, 9'dan sonra yattıysak sohbet ediyoruz. Bende o uykuya dalana kadar yanında yatıyorum. Saat 10.00 gibi yanından mayışmış olarak kalkıyorum. Dün akşamda kuzumun yanından kalktıktan sonra, çok geç saatlerde olduğu için izleyemediğim Türkan dizisini, internetten izledik. Sonra da yarın Pazartesi diye homurdana homurdana uyudum.
Çalışmıyor olsam, haftaiçi kuzucuğum okuldayken ben anneannemi, teyzemleri ziyarete giderdim. Başka bir gün arkadaşlarımla görüşürdüm. Çaya misafir çağırırdım. Aşkımın kuzenleri ve halası da bizim eve çok yakın oturuyorlar. Onlar sürekli birbirlerine gidip-geliyorlar. Kahvaltı, ikindi keyfi yapıyorlar. Bende onlara katılırdım. Pazara giderdim, taze taze sebze-meyve seçerdim. Aldığım sebzeleri buzdolabında çürütmeden pişirirdim güzelce. Alışveriş merkezlerine tek başıma giderdim. Haftaiçi fazla kalabalık olmadığı için rahat rahat alışveriş yapardım. Evimde düzenlemeler yapardım. Elimden geldiğince dikiş dikerdim. Akşam üzeri kuzucuğum okuldan evimize dönerdi, bende onu karşılardım. Okulda olan biteni anlatırdı. Bende ona yemek hazırlardım. Çalışmayan anne olsaydım hayat daha kolay olurdu diye düşünüyorum. Ama şimdilik çalışmaya devam etmem gerekiyor...
evet canım biz çalışanlar için hayat iki kat daha zor..
YanıtlaSilah didemcim, ne güzel anlatmışsın. Ne güzel hayaller bunlar. İsteklerini anlayıp, sana gönülden katılıyorum.
YanıtlaSilŞartlar böyle ise,tabi ki zor ama yine de bu durumda olmayı isteyenlerin olduğunu düşünerek avunabilirsin:)
YanıtlaSilçalışan bayandan ziyade anne olmak zor zanaat okudukça ben nasıl çocuk sahibi olucam zaman şimdi yetmiyor o zaman nasıl yetiricem diye düşündüm:(( ama olsun annelik böylede güzel baksana ne hoş yazmışsın:)
YanıtlaSil