Babamız iş yerinin düzenlediği toplantıya katılmak üzere bu haftasonu yine bizimle değildi. Cuma akşamından itibaren kuzumu öperek, koklayarak, oynayarak vakit geçirdi. Cumartesi günü kuzenimin bebeği, İnci Zeynep'i görmeye gittik. Gün geçtikçe büyüyor prenses. 3 aylık olmuş... Emre çok mutlu oldu, birsürü fotoğraf ve video çekti. Akşam abimler ve kuzularda gelince ev şenlik yerine döndü.
Güneşli Pazar günümüze de evimizde, annem, babaannemiz ve misafirleriyle birlikte kahvaltı ederek başladık. Eskilerden, çiçeklerden böceklerden konuşup sohbet ettik. Misafirler gittikten sonra Kadıköy'e gittik annem ve kuzumla birlikte. Yoruldum, sıkıldım diye mızırdanmaması için önce oyuncak aldık Emre'ye. Sonra çarşıda dolaştık. Kocam için balık pazarında balıklarla selamlaştık. Öğlen yemeğimizi yiyip, evimize döndük.
15 gündür ödev yapmasını hatırlattığım ama şimdi değil diye erteleyen kuzum, şimdi çok ödevim var diye telaşlandı. Ödev yaparak günümüzü ve haftasonumuzu tamamlıyoruz.
Didemcim, bazen evde ufak bir değişiklik, iyi geliyor di mi... Oğuz'un işi olmayınca, bizde onu yalnız bırakmadık. Emirgandan sonra caddeye indik, sonra alışveriş ve eve dönüp sinema keyfi yaptık... Hep aklımdaydın ama..
YanıtlaSilBiz de eşimle Cumartesi Kadıköy keyfi yaptık:)
YanıtlaSilİyi haftalar Didemcim...
sevgili didem bu karedeki yüzler hep böyle güllsün olurmu.. o minnoşları benim için öp. çocuklarla hayat boyu sende yeniden okuyorsun büyüyorsun. hatta bir bakmışsın ki onlar senin hayatına yön verir oluyor. bu günleri iyi dilerim hep böyle olurlar. annem derdiki çocuklar büyüdükçe dertleride sorunları da onlarla büyür belki iç karartıcıolacak ama inan canım biraz öyle oluyor..sevgiler..
YanıtlaSil