Bir kizi babasindan baska karsiliksiz ve surekli sevecek bir erkek yoktur. (Buket Uzuner / Istanbullular)
Babamı kaybetiğimi öğrendiğim anda koskoca dünyada tek başıma kaldım sanmıştım, yıkılmıştım. Sadece ben şimdi ne yapacağım, nasıl ayakta duracağım dediğimi hatırlıyorum. Babam her aklıma geldiğinde, nerede olursam olayım gözlerimden yaşlar akıyor. Babamla ilgili en basit konularda bile ağlamadan konuşamıyorum. İlkokula başlamadan önce babam işten geldiğinde uzanırdı, bende göğsüne tırmanır, orada yatardım. Babamın nefes alışını, benim güvende ve huzurlu oluşumu hala hissediyorum.
Babamı çok özlüyorum, o da beni özlüyormudur acaba ???
acını yalnızca tahmin edebiliyorum.anne ve babamı kaybettiğimde nasıl dayanacağımı düşünmek bile acı veriyorken , böylesi çok kötü.
YanıtlaSilDüşünmenin acısıyla gerçek acı çok farklı. Babamı kaybettiğim ilk günlerde, eşime annem benden önce vefat ederse, delirebileceğimi, beni sakinleştiricilerle uyutmalarını tembihlemiştim. Belkide ben çok düşkünüm annem ve babama. Herkes aynı şiddetle acı çekmiyordur.
YanıtlaSilAnnen ve babanla sağlıklı, uzun, keyifli, yıllar geçirmeni dilerim.
Ben de özlüyorum babamı her saniye özlüyorum....
YanıtlaSil